piątek, 28 lutego 2014

Tłusta porażka

Tłusty Czwartek we Francji okazał się porażką. Dopiero wczoraj przypomniałam sobie że tutaj obchodzi się Tłusty Wtorek. Wobec tego nie udało mi się nabyć nic słodkiego i tłustego.
Poza smutnym "donatem" który był obrzydliwy. Dobrze chociaż że był fotogeniczny.

Tłusta porażka 2014.



środa, 26 lutego 2014

Leczymy się.


T-rex jako Służba Zdrowia.


Mija trzecia godzina w poczekalni gabinetu lekarza rodzinnego. Siedzę. Przeczytałam cztery numery Madame Figaro - w jednym artykuł o szarych swetrach- jupi! moda zatacza kręgi, zawartość mojej szafy robi się modna. Dwa Cote Maison, wnioski, mój dom stanie się modny za tysiąc lat. Dwa numery Polityki na czytniku. Dwa rysunki w szkicowniku. Teraz coś napiszę. 
Siedzę i jak zawsze wspominam dzień w którym w stołecznej, prywatnej lecznicy na M. zrobiłam awanturę o 15 minutowe opóźnienie wizyty. Spieszyłam się do pracy. Łzy cisną się do oczu kiedy to wspominam.
We Francji każdy lekarz jest prywatny a to że ktoś się śpieszy nie robi na nich żadnego wrażenia. Pewnie ćwiczą to na studiach. Jak być zen stając twarzą w twarz z kolejką dwudziestu pacjentów. Coś takiego jak przychodnia czyli miejsca gdzie są lekarze, i gabinety zabiegowe,i pielęgniarki nie istnieje przynajmniej w naszej wsi. Szczepionki robi lekarz. Sam. Na badania biegasz do laboratorium.  Rozpiętość jakości usług i cen ogromna. Meandry systemu niezbadane. Różnice w standardzie wykonywania usług zaskakujące. Raz na plus, raz na minus oczywiście. Do tej pory nie mogę się przyzwyczaić do pobierania krwi bez rękawiczek. Z drugiej strony skomplikowane badania umawiane w krótkich terminach i bez problemu pokrywane są przez ubezpieczenie państwowe. 
O francuskiej służbę zdrowia niebawem będę mogła napisać książkę. Dwoje dzieci, w tym jedno chore na dziwaczną chorobę (i tu "chapeau bas" dla kochanych żabojadów którzy go po latach męki zdiagnozowali), wymusza częste kontakty z lekarzami. Najważniejsza jest praktyka.  Niewykluczone ze znajdę w końcu dobrego lekarza rodzinnego do którego będzie można umówić się na godzinę. Pewnie tacy też istnieją.

Dlaczego wiec siedzę pokornie trzecia godzinę w poczekalni. Z innymi umęczonymi, kaszlącymi ofiarami systemu?
W mojej dzielnicy jest dwóch lekarzy. Jeden bardzo dobry, uważny i stawiający dobre diagnozy oraz lekarz "mało przytomny", u którego trzy wizyty skończyły się błędnymi diagnozami a jedna choroba szpitalem. Na nieszczęście ten lepszy jest dodatkowo tańszy. To wszystko daje trzy godziny oczekiwania. Umówienie się na wizytę niewiele zmienia. Czas oczekiwania skraca się do dwóch godzin chyba ze mamy fuksa i jesteśmy zapisani jako pierwsza osoba danego dnia. Ja tej pełni szczęścia jeszcze nie doświadczyłam.

I tak sobie siedzę. Wspominam, porównuje i jak zwykle obiecuję sobie że poszukam innego lekarza. Takiego który będzie tak dobry i tak dokładny jak doktor T. ale będzie miał umywalkę i bieżącą wodę  w toalecie dla pacjentów.

Ps. Pediatra do którego chodzimy z dziećmi przyjmuje na godziny ale nie sądzę że mieszczę się w zakresie jego praktyki.

czwartek, 23 stycznia 2014

Mr Hollande wyznacza trendy.

Ciężko jest żyć w kraju, w którym nawet prezydent wyznacza trendy w modzie. Okazało się bowiem, że model kasku, w którym Pierwszy Amant odwiedzał Drugą Damę sprzedał się na pniu. Sklep internetowy oferujący słynny model nawet podziękował prezydentowi. W ciągu jednego dnia sprzedał ponad tysiąc sztuk. W końcu mamy w Paryżu Fashion Week, każdy lansuje to co może. Szafiarki na pewno znajdą jakieś ciekawe zastosowanie kasku w swoich stylizacjach.
Co o całej aferze myślą "normalni" Francuzi (czyli ci, którzy mieszkają na mojej ulicy)? Najczęściej wzruszają ramionami mówiąc, że ten prezydent jest tak beznadziejny, że już nic mu nie zaszkodzi. Mógłby przynajmniej jak Mitterand limuzyną do kochanki jeździć, a nie jak studencik na skuterze.Że w sumie to jego sprawa, ale lepiej by było gdyby się wysypiał. Jak się wyśpi to może zacznie w końcu podejmować sensowne decyzje polityczne.
Od momentu, w którym wybuchła afera zabawiam się wyobrażaniem sobie polskich prezydentów wymykających się w nocy na skuterze do kochanki. I ledwo mi wystarcza wyobraźni. Ani Generał, ani Lech, ani nawet Aleksander. O Bronisławie boję się wspomnieć. Chyba że konno, i z fuzją.  To, co działoby się po takim artykule w Polsce przerasta moje możliwości w snuciu scenariuszy "political fiction". Po prostu system mi się zawiesza.
Kask a la Hollande

wtorek, 21 stycznia 2014

Benedykte czy Anastazy? Jakie imię wybrać dla córki?

Światło wraca, słońce zachodzi o 17:30 i będzie coraz lepiej.
W Paryżu co prawda szaro-buro, ale przynajmniej ciepło. Humor natomiast bardzo poprawiła mi lista tradycyjnych polskich imion dla dziewczynek, którą znalazłam na francuskim portalu dla mam imiona polskie top 10
Od jakiegoś czasu śledzę to, co na temat Polski i Polaków piszą w internecie Francuzi. Jest to ciekawa rozrywka chociaż wymaga dużego dystansu. Po tym, jak dowiedziałam się, że podajemy dzieciom wódkę od urodzenia i że jej pół litra w Polsce jest tańsze od butelki wody mineralnej (to relacja osoby, która rzekomo podróżowała po naszym kraju) artykuł na magicmaman.com nie jest aż tak zaskakujący. Tylko w pijanym widzie można córce na imię dać Anastazy.

Najpiękniejsze polskie imiona dla dziewczynek wg. portalu magicmaman.com:
Anastazy, Banadykte, Elzbieta, Fryderyka, Jadwiga, Kaja, Maryla, Natasza, Walentyn, Zuzanna
Co wybieracie?
Walentyn brzmi nieźle ;)

Paris 2014